Scheringbreien is een belangrijke tak van de breitechnologie. Het maakt gebruik van parallelle garens die langs de scheringrichting in werkende naalden worden gevoerd om lussen te vormen en stof te creëren. In tegenstelling tot de horizontale lusvormingsmethode bij inslagbreien, gebruikt kettingbreien een kettingboom om garens aan te voeren om de gecoördineerde werking van meerdere garens te bereiken en een continue longitudinale lusstructuur te vormen. De grondstoffen zijn voornamelijk polyester, nylon en andere chemische vezels, en kunnen ook worden gecombineerd met natuurlijke vezels. De geproduceerde stof heeft de kenmerken van een stabiele structuur, sterke anti-loslating en goed ademend vermogen.
Bij het kettingbreiproces worden garens gebruikt die parallel in de lengterichting van de stof (kettingrichting) zijn gerangschikt. De lusmachine leidt de garens door acht stappen, inclusief afwikkelen, opvullen en sluiten, om een lusstructuur te vormen. Tijdens het lusproces beweegt elk garen zijdelings naar de aangrenzende schering om een hellende lusruggengraat te vormen. Deze in elkaar grijpende structuur geeft de stof een unieke maatvastheid.